فصل پنجم – ازدواج و طلاق

                                                           
ماده 31- دارندگان دفاتر رسمي ازدواج وطلاق مکلفند وقايع ازدواج وطلاق و رجوع را که در دفاتر مربوط ثبت مي کنند در شناسنامه زوجين نيز درج و امضاء و مهر نمايند وحداکثر هر پانزده روز يکبار وقايع ازدواج و طلاق و رجوعي را که در دفاتر به ثبت مي رسد روي نمونه هاي مربوط تهيه و به ثبت احوال محل تحويل و رسيد دريافت دارند. ازدواج وطلاق و رجوع ايرانيان در خارج از کشور بايد به وسيله کنسولگريهاي مربوط در دفاتري که از طرف ثبت احوال تهيه مي شود ثبت و حداکثر هريک ماه يکبار وقايع ازدواج و طلاق رجوعي را که در دفاتر به ثبت مي رسد روي نمونه هاي مخصوص تهيه و از طريق وزارت امور خارجه به سازمان ثبت احوال کشور فرستاده شود.

ماده 32- طلاق ، رجوع و بذل مدت که در دفتر رسمي طلاق به ثبت نرسيده باشد با ارائه اقرارنامه رسمي در اسناد ثبت احوال طرفين ثبت خواهد شد. ازدواجهائيکه در دفاتر رسمي ازدواج به ثبت نرسيده باشد در صورت وجود شرايط زير در اسناد سجلي زن و شوهر ثبت خواهد شد.

1- ارائه اقرارنامه رسمي مبني بر وجود رابطه زوجيت بين متقاضيان ثبت واقعه ازدواج.

2- در موقع تنظيم اقرارنامه سن ازدواج از بيست سال تمام و سن زوجه از هيجده سال تمام کمتر نباشد.

3- گواهي ادارات ثبت احوال محل صدور شناسنامه هاي زوجين به اينکه در تاريخ اعلام واقعه طرفين در قيد ازدواج ديگري نمي باشد.

تبصره – نمايندگان ثبت احوال مکلفند پس از ثبت واقعه رونوشت اقرارنامه را به دادسراي محل ارسال نمايند.

ماده 33- کل وقايع ازدواج و طلاق يا وفات زوج يا زوجه و رجوع و بذل مدت و فسخ نکاح بايد در دفاتر ثبت کل وقايع ثبت شود ولي در شناسنامه به شرح زير انعکاس خواهد يافت. در المثناي شناسنامه زن يا مرد آخرين نکاح و طلاق يا بذل مدت و در صورت تعدد زوجات آن تعداد ازدواج که به قوت خود باقي است منعکس خواهد شد. ازدواج و طلاق غير مدخوله در المثناي شناسنامه درج نخواهد شد.

ماده 34- افشاي اطلاعات مذکور در دفاتر ثبت کل وقايع و اسناد سجلي جز براي صاحب سند و مقامات قضائي و دولتي ذي صلاح ممنوع